Rozdział XXXI

W tym samym czasie ...

- Angie, powiesz mi, co się stało ? - zacisnęła usta w wąską kreskę, po czym uśmiechnęła się wymuszono, kiedy nalała sobie wody do wysokiej szklanki.

Nic. Nic się nie stało. Skądże.

Co ukrywa ? Wiem, że się tego nauczyła, a Martyna poszła w jej ślady. Ale czemu ? Wiem, że bierze te leki albo przynajmniej udaje. Ale co się stało w Anglii ?

- Nic wielkiego. - Sara Białogłowska zmarszczyła brwi, widząc jak palce córki zaciskają się na szkle.

Rozdział XXX

Dwa miesiące potem, Wielka Brytania ...

- Charlie, jesteś niezwykle seksowny ... - Chloe wodziła palcem po wargach blondyna, siedząc mu na kolanach okrakiem w obcisłej sukience. Były trzy dni przed jego urodzinami i spotkali się w grupie w knajpie. Większość była już mocno podpita i ledwo trzymała się na nogach. Blondyn czuł jak przymykają mu się oczy, a jednocześnie był pełen energii. Dziwne uczucie. Chloe zaśmiała się, kiedy pocałował ją w policzek, zalotnie odgarniając włosy do tyłu, kiedy ...

Rozdział XXIX

Jakiś czas potem ...

- No,no, muszę Ci powiedzieć, Lenehan, piękny widok. - dziewczyna westchnęła, kiedy usiadła na łóżku jednego z najdroższych hoteli w Londynie, skąd rozciągał się piękny widok na całe miasto, powoli zapadające w ciemnościach nocy. Charlie uśmiechnął się widząc jej rozmarzoną minę.

- Przypominał mi o Tobie. - spojrzała na niego zaskoczona. - Jesteś jak każde żywe miasto. Piękna, wybuchowa, ale tak różna. Jesteś tak różnorodna jak właśnie Londyn. Tu napotkasz od największych domów mody po stare budynki z baroku czy oświecenia. Jesteś tak różna, ale zachwycająca. Zupełnie jak ten widok. - uśmiechnęła się do niego przez łzy, kiedy podszedł do niej i usiadł blisko.

- Wiesz, że jesteś naprawdę uroczy, prawda ? - otarła łzę z oka, kiedy on uśmiechnął się.

- Teraz już wiem. - wpatrywali się oboje w zachodzące słońce i myśleli, jak czasem życie potrafi zaskoczyć ...

Rozdział XXVIII

Trzy tygodnie później ....

- Rozmawiałeś z nią ostatnio ? - Leo kręcił się na stołku w studiu nagraniowym. Kumpel westchnął i pokiwał głową. Wciąż trochę przytłaczała go samotność, potrzebował jej bliżej siebie, ale nie miał pojęcia, co może zrobić, aby tak było.  Biedny Charlie. Jest zadowolony z życia, ale bez niej trochę przygasł. Niektórzy tego nie zauważają różnicy, ale ja widziałem go przez te parę dni. Jak zupełnie inny człowiek.

Rozdział XXVII

Dłuższy czas później ...

- Idźcie już. - powiedziała, przełykając łzy. - Musicie już iść. - po raz ostatni uścisnęła Leo, który pogłaskał ją po włosach, zanim odszedł, szurając walizką po płycie podłogi lotniska. Angie spuściła wzrok i westchnęła.

Rozdział XXVI

Jakiś czas potem ...

- Arczie ! - zaśmiali się oboje, kiedy przewrócił ją i spadli oboje na łóżko. Martyna wywróciła oczami, widząc tę sielankową scenę, gdy szukała czegoś w walizce. Jillan w międzyczasie kręciła się po balkonie z telefonem przy uchu, rozmawiając z kimś cichym głosem. - Nie powinnieś teraz odpoczywać czy coś ? - odgarnął jej włosy z twarzy i zaśmiał się.